Kom nu naar http://kunstig.punt.nl

Het nieuwe avondblog!

Tot daar! xxx Danza

Que bella Firenze!
Dit jaar ga ik een paar weken met mijn (Italiaanse) vriendje door Italie trekken. Onze tocht start in Florence. Eigenlijk mijn lievelingsstad en eigenlijk helemaal buiten de route. Toch wil ik het graag zien, misschien even snel naar het Uffizi om een kijkje te nemen naar de Geboorte van Venus en de Lente van Sandro Boticelli. De ponte vecchio bewandelen en eten bij Ristorante Magazzino, op een heel klein schattig pleintje in de wijk Oltrarno. Uiteraard wordt dit heel erg romantisch allemaal hihi!

Ik denk niet dat ik nogmaals de dom wil beklimmen, deze foto is van vorig jaar en ook al is het uitzicht werkelijk fantastisch, ik denk niet dat we er tijd voor hebben. We gaan maar een dagje en logeren in een spotgoedkoop hostel (wel met tien personen op de kamer, hiephoi!) dus we moeten ook een beetje genieten van deze prachtige stad in Toscane.
Morgen hoort u waar we de volgende dag naartoe gaan.

Om mijn blijdschap voor de stad te vergroten, luister ik graag naar mijn grote vriend Ramsey. Vorig jaar was deze Rotterdammer (half Palestijn, half Nederlander) stadsdichter van Antwerpen, en ik moet zeggen dat dit eerste gedicht een heel erg mooie is om mee te starten. De sinjoren worden uitgebreid besproken en het is een mooie dromerige voorbereiding op deze prachtstad!

Ramsey komt geregeld terug in mijn blog. Hij is voor mij een man die op een heerlijk ouderwetse manier die ik van huis uit heb meegemaakt, veel meningen scherp met ons deelt en er een soort nieuwerwetse kijk op geeft, geweldige mix, deze man! Ik zou hem graag eens ontmoeten, maar ik ben bang dat ik dan echt niet weet wat ik tegen hem moet zeggen.

De stage is nog steeds niet zeker, maar ik denk er wel kans op te maken!

Anvers (deel 1)

Morgen is het zover, de tentoonstelling mag worden laten zien aan het grote publiek.
Ik ben er wel een beetje tevreden over, ook al denk ik dat het allemaal wel wat beter had gemogen…jammer is dat je tijdens een studie (en waarschijnlijk ook op een werkplek) niet altijd met gemotiveerde mensen kunt werken. Niet dat ik hen de schuld geef, maar het neemt veel van je plezier af. Mijn leerpunten zijn dus ook dat ik me niks aan moet gaan trekken van dit soort eigenschappen en dat ik ondanks dat ik deze eigenschappen bespeur toch hard mijn best moet doen, meer kan ik natuurlijk ook niet doen.

Zo op papier staat het heel netjes en formeel!

Zeker leuke/maar niet platte televisie, altijd op zondagavond (mits in het seizoen): De Mike & Tomas show.
De gasten zijn inherent aan de presentatoren en spelen eigenlijk een bijrol. Voornamelijk de fase met het liedje ‘vinger aan de knop’ zing ik altijd graag mee.
De muziek die altijd wordt gezongen voor de vrouwelijke gasten is mooi en vanavond die voor Georgina en Diewertje. Eric Corton was zoals gewoonlijk weer enorm sexy met zijn ideale radiostem en  Ruudje was weer zo stug als een banaan die drie jaar lang op de grond ligt.

Kortom, voortaan niet missen: Mike Bodde en Thomas van Luijn.

Zondagochtend, thuisbasis (@ mother’s); niets is zo lekker dan een aantal afleveringen Absolutely Fabulous te kijken (met Jennifer Saunders en Joanna Lumley) met mama.
De teksten zijn echt heerlijk, zowel in het Engels als in het Nederlands vertaald en met de 5 seizoenen dit tempo volhouden en zelfs beter worden is echt een topprestatie van heel de cast!
Het onidealistische in deze serie spreekt mij het meeste aan, alles wordt verpest door Edina Monsoon (Saunders) ten opzichte van haar dochter Saffy. De beste vriendin van Edina is een verslaafde manvrouw die alleen nog maar emotie kan halen uit de nieuwste ontwerpen van Karl Lagerfeld en champagne.
Verder gaat alles mis met veel Engelse humor tussendoor (humz, misschien dat ik er toch van ga houden.

Chapeau voor Eddy en Patsy!

Antwerpen is een prachtige stad.
Ook voor een stage, snuffelen is hard nodig en ik doe het graag hier:

De Erfgoedcel Antwerpen laat de mensen de rijkdom van het cultureel erfgoed ontdekken en beleven. Zij doet dat door een zinvolle en duurzame omgang met het cultureel erfgoed in de havenstad te stimuleren.

De Erfgoedcel Antwerpen onderhoudt en bevordert de netwerking, in en vanuit de stad, van wijk tot district, van stad tot Vlaanderen en daarbuiten. Zij doet dat met het oog op een brede en kwaliteitsvolle erfgoedzorg en ter versterking van de uitwisseling van expertise en ideexebn en van praktische samenwerkingsverbanden.

De Erfgoedcel Antwerpen bevindt zich in een unieke positie om het cultureel erfgoed in al zijn verscheidenheid als een samenhangend geheel te benaderen en het te presenteren aan de vele gemeenschappen in de havenstad, ter bevordering van hun levenskwaliteit.

De sollicitatie ligt reeds op de bus, nu nog afwachten op het antwoord, ik wil het zoo enorm graag!

Vanochtend een documentaire gezien over de fotograaf Anton Corbijn. Ookal fotografeert hij iets basaals als popsterren en beroemdheden, zijnverhaal achter zijn foto’s (of in ieder geval het portret wat er van isgemaakt) was indrukwekkend mooi, ik struin uitzendinggemist.nl evendoor terwijl je ondertussen kunt kijken naar een aantal van zijnfoto’s:

David Bowie:
http://www.corbijn.co.uk/images/photo_blackim_bowie.jpg

Elvis Costello:
http://www.corbijn.co.uk/images/photo_blackim_costello.jpg

Twee meisjes in de trein die het hebben over ‘koloniale kasten’.
Ik vraag me af of ze weten wat het koloniale verleden van Nederland was. Want daar staat het begrip voor. Echter hebben ze het over details die bijvoorbeeld in Noord – Afrika ontstaan zijn. Voor zover ik weet heeft Noord – Afrika (voormalig Magreb) ons juist veroverd in plaats van andersom, haha!

Ze hebben het nu al een kwartier over het begrip koloniaal. Wat een verschrikking, deze meisjes praten zo luid.

Ondertussen maak ik huiswerk.

Gisteren zal de dag zijn waarin Nederland de geschiedenis in gaat als het land om op een ongewone manier aandacht te vragen aan zoiets belangrijks als het invullen van het donorcodocil. Ik wilde voorheen nooit mijn organen afstaan, maar ik twijfel nu hevig of ik het misschien toch maar moet doen.
Voornamelijk de presentator (Patrick Lodiers) vond ik super met zijn laatste woord voor de bewindslieden. Ik kan helaas niet kijken naar het vragenuurtje van de tweede kamer, maar ben poepbenieuwd hoe iedereen hiermee om zal gaan.

In Belgie is iedereen automatisch donor, als je een formulier invult dat je het niet wil, ben je het niet. Een systeem waar Nederland misschien een puntje aan kan zuigen?